HAN ÇOCUKLARI

Köyden kasabadan toplandık han’da,
İstikbal aradık aynı mekanda
Yılmadan yürüdük karda boranda,
Şimdi nerdesiniz HAN çocukları.

Birimiz aç isek hepimiz açtık,
Birimiz hiçken hepimiz hiçtik,
Haksızlık ollunca birleşen güçtük
Şimdi nerdesiniz HAN çocukları

Küçücüktük ama yürekli idik,
Dünyayı keşfetmeye meraklı idik,
İnancımızda sürekli idik,
Şimdi nerdesiniz HAN çocukları.

Hüzünleri  katık yaptık sevdaya ,
Bazen başımızı soktuk belaya,
Genellikle sitem ettik feleğe,
Şimdi nerdesiniz HAN çocukları.

Sevdalanırdık bilirsiniz ya…
Bazen tutulurduk kara sevdaya,
Görmek için yalvarırdık mevlaya,
Şimdi nerdesiniz HAN çocukları.

Fehmi Deveciyim Güzelyurtluyum.
Birazcık da sitemkarım dertliyim,
HEKİMHANım yatağıdır mertliğin,
Şimdi nerdesiniz HAN çocukları.

Ben derim ki gelin haberleşelim,
Bazen hüzünleşip bazen coşalım,
Yazışıp buluşup kucaklaşalım,
ŞİMDİ NERDEYİZ HAN ÇOCUKLARI.
 

Yazan: Fehmi Deveci

Gönderen :Hatice Deveci