UMUT

               Bir gün Tanrı duyguları yaratmış ama bakmış ki bunlar çok yoğun ve güçlü şeyler ve insanlar daha bunlara hazır görünmüyor, bunları bir kutuya koymuş ve bir meleğine emanet etmiş ve bu kutuyu ona söyleyinceye dek hiç açmamasını hatta aralayıp bakmamasını tembihlemiş.. Bir gün bu meleğin dünyaya inmesi gerekiyormuş ve kutuyu yanında götürmemek için bir başka meleğe teslim etmiş ve ona sakın açmamasını yoksa Tanrının onlara kızacağını söylemiş, ancak bu 2. melek kutunun içindekileri çok merak etmiş ve biraz aralayıp baksa hiç bir zararın gelmeyeceğini düşünmüş ve kutuyu aralamış o kutuyu aralar aralamaz duygular birden kutudan fırlamış ve birer birer dünyaya dökülmeye başlamış, dünyada insanların değiştiğini, bir birini sevmeye, nefret etmeye, öldürmeye, yüceltmeye başladığını gören 1.melek apar topar yukarı fırlamış ve duyguların neredeyse tamamının kutudan döküldüğünü görünce bir hışım 2. meleğin elinden kutuyu aldığı gibi kapatmış. Ancak kutuda bir tek duygu sıkışmış kalmış, yarısı içerde yarısı dünyada o da umutmuş, bütün duygular vaktinden öncede olsa dünyaya inmiş ama sadece umudun yarısı inebilmiş.İste o yüzden, bir aceleci, meraklı melek yüzünden umut hep bir varmış bir yokmuş ...
 

www.hekimhan.com

www.hekimhan.org

www.hekimhanhaber.com